Covıd-19 Pandemisi Sırasında 7-12 Yaş Arası Çocukların Yeme Alışkanlıklarındaki Değişiklikler ve Ebeveyn Endişeleri

Özet

Amaç: Bu çalışma, COVID-19 pandemisi sırasında 7–12 yaş arası çocukların yeme alışkanlıklarındaki değişiklikleri değerlendirmeyi ve bu değişikliklerin beslenme davranışları ve fiziksel aktivite düzeyleri üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, bu dönemde ebeveynlerin çocuklarının beslenmesiyle ilgili endişeleri ve davranışları da araştırılmaktadır.

Yöntem: Kesitsel çalışma, İstanbul’un Üsküdar ilçesinde 7–12 yaş arası çocukların ebeveynlerinden oluşan 400 katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Veriler, Mart-Ağustos 2021 tarihleri arasında 77 sorudan oluşan çevrimiçi bir anket aracılığıyla toplanmıştır. Anket, sosyo-demografik bilgiler, pandemi döneminde yeme alışkanlıklarındaki değişiklikler ve Çocukların Yeme Davranışı Anketi'ni (CEBQ) içermektedir. İstatistiksel analizler SPSS versiyon 23 kullanılarak yapılmıştır. Tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyonu, bağımsız t-testi, tek yönlü ANOVA ve Kruskal-Wallis testleri uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi p <0.05 olarak belirlenmiştir.

Bulgular: Pandemi döneminde çocukların %38’i günde beş veya daha fazla öğün tüketirken, bu oran pandemi öncesinde %15 idi (p = 0.000). Kahvaltı tüketimi sabit kalmış olup, %80.2’si düzenli olarak kahvaltı yapmaya devam etmiştir (p = 0.148). Bisküvi ve fast food gibi işlenmiş atıştırmalıkların tüketiminde önemli bir artış gözlemlenmiş olup, %57.9’u su tüketiminde azalma bildirmiştir (p = 0.003). Ayrıca, öğün sıklığı artan çocukların ebeveynleri, çocuklarının kilosu konusunda daha yüksek endişe puanlarına sahip olmuşlardır (p = 0.000) ve diyet kısıtlamaları daha belirgin hale gelmiştir (p = 0.000). Süt ve yumurta tüketiminde artış olmuş, bu da fast food tüketimindeki azalmayla uyumlu bulunmuştur (p = 0.001).

Sonuç: COVID-19 pandemisi, çocukların yeme alışkanlıklarında önemli değişikliklere yol açmış, bu değişiklikler öğün sıklığının artması ve sağlıksız atıştırmalıkların daha fazla tüketilmesi ile karakterize edilmiştir. Bu dönemde ebeveynlerin çocuklarının kilosu ve diyet kısıtlamalarıyla ilgili endişeleri daha belirgin hale gelmiştir. Bu bulgular, özellikle rutinlerin bozulduğu kriz dönemlerinde dengeli beslenme ve fiziksel aktiviteyi teşvik etmek için halk sağlığı müdahalelerinin gerekliliğini vurgulamaktadır.